Highland Pony to największa i najsilniejsza brytyjska rasa kuców. Dodatkową ich zaletą jest wszechstronność.

Konie te mają od 132 do 148 cm w kłębie - średnio 141 cm. Dorosła klacz waży ok. 450 kg.

Są mocnej budowy, z głęboką klatkę piersiową i rozłożystymi żebrami.

Pomimo swojej spokojnej, przyjaznej i godnej zaufania natury, zdecydowanie nie są to konie nudne. Cechują je sprawne ruchy, żywy obszerny krok, wygodny i regularny kłus z dobrym, zaskakująco szybkim galopem. Istotną cechą kuców jest ich bystrość i długowieczność

Umaszczeniem przypominają kolory natury z kraju ich pochodzenia. Spotyka się: żółto-bułane, kremowo-bułane, siwo-bułane, myszate, kasztany, siwe i kare.

Wiekszośċ ma plamy ciemnejszej sierści, pręgi wzdłuż grzbietu, szyi i łopatek, a także paski jak u zebry na nogach.

Zimą pokrywają się futrem, składającym się z dwóch warstw: zewnętrznej - "borsuczej" oraz spodniej, wodoszczelnej warstwy sierści miekkiej. Bywa, że na grzbiecie tworzy im się warstwa lodu lub śniegu.

W ostatnich paru stuleciach Highland Pony były używane w całej Szkocji jako konie robocze. Mają one bardzo spokojny temperament, są łagodne, łatwe w prowadzeniu i cierpliwe. Dlatego są idealnymi końmi do pracy z niepełnosprawnymi.

Nadają się też świetnie do pokonywania długich dystansów w trudnych warunkach, na terenach górskich o stromych zboczach.

Ich naturalne zdolności do skoków wykorzystywane bywają w licznych zawodach i konkursach.

Konie tej rasy są zdrowe i ekonomiczne w utrzymaniu - wypasane cały rok na pastwiskach, zimą dokarmiane sianem i słomą.

Rozwijają się najlepiej na szczeciniastych i ubogich pastwiskach, toteż zielone łąki często są dla nich zbyt bogate w pokarm.

Nasze kuce mają zawsze dostęp do minerałów, są regularnie odrobaczane i mają dobrze utrzymane kopyta, co jest bardzo ważne na każdym etapie ich rozwoju.

Na całym świecie żyje około 5-6 tysiecy koni tej rasy. Najwieksze skupiska znajdują się w ich ojczyźnie - Szkocji, oraz w Anglii.

Mniejsze grupy hodowane są we Francji, Niemczech, Belgii, Holandii, Szwecji, Kanadzie, Stanach Zjednoczonych oraz w Polce.

Zarejestrowane są w księdze rodowodowej Highland Pony Society in Perth (Szkocja).

Ze wzgledu na małą populację, kuce te zostaly wpisane do Światowej Ksiegi Ras Rzadkich

(Rare Breed Survival Trust).

CHARAKTERYSTYKA SZKOCKICH KUCÓW HIGHLAND

 

Highland Pony (szkocki kuc górski) jest jedną z dwóch rdzennych ras, zamieszkujących szkockie obszary wyżynne oraz wyspy. Na przestrzeni wieków rasa ta przystosowała się do zmiennych, surowych warunków klimatycznych i środowiskowych Szkocji. Zimowe futro kuców składa się z wierzchniej warstwy sztywnej sierści „borsuczej" oraz ze spodniej, szczelnej warstwy sierści miękkiej. Dzięki temu kuce te mogą być trzymane na zewnątrz przez cały rok, bez względu na pogodę. Na wiosnę zrzucają one zimową sierść, zastępując ją gładką sierścią letnią. Kuce Highland łączą w sobie odporność z łagodną naturą i zrównoważonym charakterem.

 

OPIS KUCA

 

Kuce tej rasy to silne, proporcjonalnie zbudowane, dobrze związane zwierzęta, cechujące się solidnością i siłą.. Są one jedną z najliczniejszych rdzennych ras brytyjskich.

 

WZROST: 132 - 148cm

 

GŁOWA I SZYJA: dobrze osadzona, czujne, przyjazne oko, szerokie chrapy i głębokie ganasze; szyja średniej długości, kończąca się wyraźnie zaznaczonym kłębem.

 

KŁODA: nisko położona, związany, zwarty grzbiet, głęboka, rozbudowana klatka piersiowa zapewniająca dużo miejsca dla serca i płuc, dobrze rozwinięte żebra, długa, skośna łopatka, mocny zad z dobrze umięśnionymi udami

 

NOGI: płaskie, twarde kości nadpęcia, szerokie nadgarstki i stawy skokowe, dobrze skątowane pęciny i dobrze wykształcone, szerokie ciemne kopyta; miękkie, jedwabiste szczotki pęcinowe.

 

GRZYWA I OGON: włosy grzywy i ogona utrzymywane w naturalnym stanie.

 

UMASZCZENIE: różne odmiany maści bułanej: od prawie siwej do bardzo ciemnej; także siwa, gniada, skarogniada, kara, i kasztanowata ze „srebrną" grzywą i ogonem. Wiele koni ma pręgę grzbietową, a niektóre charakteryzują się prążkami na nogach i łopatkach. Niewielka gwiazdka na czole jest dopuszczalna, ale inne białe odmiany są niepożądane. W związku z częstymi zmianami sierści, źrebięta dorastając zmieniają umaszczenie zwłaszcza, gdy występuje u nich domieszka włosa siwego do maści podstawowej. Niektóre konie wykazują nieznaczne, sezonowe zmiany umaszczenia. Inne umaszczenia niepożądane.

 

UWAGA: Ogiery z białymi odmianami innymi niż mała gwiazdka nie są dopuszczane do licencji.

 

RUCH: prosty, swobodny bez nadmiernej pracy nadgarstka.

 

ZASTOSOWANIE: pod wierzch, do zaprzęgu, jako koń juczny, mogą być trenowane do wielu konkurencji jeździeckich.

 

Manoah Highland Ponies

Like our Facebook page!